Monday, June 1, 2015

กางเกงกับความรัก

จะตี2อยู่แล้วเชียวแต่กลับนอนไม่หลับ
ช่วงนี้เป็นอะไรนะนอนไม่หลับแต่ตื่นเช้า
ใน Twitter มีคนให้ความเห็นว่าเป็นอาการของคน "แก่ขึ้น" !!
อุแหม๋!! หยาบคายที่สุด

นอนกลิ้งไปกลิ้งมาคิดอะไรเพลินๆได้เรื่องของ "กางเกงกับความรัก"
มีข้อสงสัยเยอะเลยก็เลยตั้งคำถามมาถามตัวเองเล่นๆ

เรื่องมีอยู่ว่า

แรกๆก่อนที่เราจะเลือกกางเกงแต่ละครั้งเราก็เลือกตัวที่มัน "พอดี" กับเรา นานวันไปไม่รู้ว่ากางเกงมันหด/ยืด...หรือตัวเราที่ไม่"พอดีกับกางเกง" แล้วแก้ปันหากันยังไง

1. ซื้อกางเกงใหม่
2. เอากางเกงไปแก้ไซส์
3. ลดน้ำหนักตัวเองให้มันพอดีกับกางเกงตัวโปรด

"ความรัก"ก็เช่นกัน วิธีแก้ปันหาแต่ละคนก็แตกต่างออกไป บ้างก็แก้ที่คนรัก บ้างก็เปลี่ยนคนใหม่ไปเลย แต่จะมีซักกี่คนที่เลือกจะแก้ไขที่ตัวเอง!?! แก้ปันหาที่ข้อ3แลดูจะเป็นช้อยส์ที่ยากสุดแต่มันก็ท้าทายออกจะตายไป มันไม่ผิดที่เราที่เราจะเปลี่ยนแปลงหรือไอ้เจ้ากางเกงมันดันยืด/หดไปตามกาลเวลา มันอยู่ที่เราจะยอมแก้ไขที่ตัวเราเพื่อกางเกงตัวโปรดตัวเดิมไหม?


ดึกแล้วไปนอนดีกว่าคิดไปคิดมาก็คิดไม่ตก
เพราะมันไม่มีคำตอบไหนที่ถูกและผิดเลย

ฝันดีราตรีสวัสดิ์

((อัพผ่าน iPhone คำผิดพลาดประการใดขออภัย))

Thursday, April 16, 2015

Jacky ถึงป่วยก็จะซน

เรื่องหมาๆ.....

น้องแจ๊คกี้ป่วยไม่สบายต้องพาไปหาหมอ
แต่ก็นะช่วงเทศกาลสงกรานต์แบบนี้ร้านอาบน้ำตัดขนส่วนใหญ่ปิดหมดเลย
เอาและไงถึงคราวที่ต้องจับปูใส่กระด้งซะละ


นางก็เลยกลายเป็นหมากาละมังไปในทันที
กว่าจะจับอาบน้ำเป่าขนและหวีขนได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
อาบน้ำให้แจ๊คกี้ทีนึงเหมือนกับว่าเราอาบไปด้วยเลยสะบัดขนทีนี้เปียกไปหมด

เห็นแบบนี้ดื้อนะขอบอก สั่งรู้เรื่องเฉพาะเรื่องจริงๆ เช่นขอขนม นอน หมอบ ยืน ขอมือ นั่ง อะไรพวกนี้
แต่พอบทนางจะเล่นละก็ วุ่นจ้า


พอไปถึง รพ.สัตว์ นางอยู่นิ่งซะที่ไหน
บุรุษพยาบาลอุ้มไปชั่งน้ำหนัก นางก็สำออยมาก ทำเสียงในลำคอตลอดเวลาจนพยาบาลบอก "ร้องทำไมลูกเป็นอะไรยังไม่ได้ทันทำอะไรเลย"

โถ่วๆๆ ฤทธิ์นางเป็นงี้แหละต่อหน้าคนอื่นหนะ

กว่าจะนิ่งได้คือไม่ใช่ง่ายๆ (กว่าจะยอมนั่งตักเฉยๆเนี่ยะยาก!!)


ด้วยความดื้อและซนคุณหมอเลยบังคับให้ใส่จานดาวเทียม 55555
กลายเป็นหมาติดจานบินไปซะแล้ว
เพื่อกันสุนัขเกาและเลียแผลนั่นเอง



และแล้วก็ต้องเป็นเราที่ต้องคอยป้อนข้าวป้อนยาและป้อนน้ำ
เพราะใส่จานบินนี่ไปนางไม่ยอมกินข้าวไม่ยอมกินข้าวกินน้ำเองเลย ต้องถอด ถ้าถอดเราก็ต้องเฝ้านางอยู่ดี

สุดท้ายนี้ ค่าใช้จ่ายสุนัขนี่หนักหนาสาหัสกว่ามนุษย์เยอะจริงๆปกติเราทำแผลหลักพันต้นๆ
นางแค่ตรวจและยาปาไปหลายพันเลย






Saturday, February 14, 2015

Valentines Day 2015

เป็นวันวาเลนไทน์ปีที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่เราได้อยู่ด้วยกัน 6,7,8?
เป็นกี่วาเลนไทน์แล้วที่เรารู้จักกัน? 13,14,15,16ปี จำไม่ได้




อยู่ด้วยกันทุกวันตื่นเช้าก็เจอหน้ากันก่อนนอนก็เจอหน้ากัน (ชักจะเหม็นขี้หน้า 555 ล้อเล่น)
ทุกๆวันมันสำคัญหมดนะถ้ายังมีกันและกันอยู่ แต่วันที่มันพิเศษกว่าวันอื่นๆตามเทศกาลก็ไม่เคยลืมนะ
เพราะมันคือส่วนเติมเต็มวันปกติให้มีสีสันมากกว่าวันธรรมดาที่เรียบง่ายเป็นเส้นตรง
แหม๋คนเราวิ่งทางตรงทุกๆวันซักวันก็ต้องเบื่อจริงปะ? กินอาหารซ้ำๆบ่อยๆยังเอียนเลย
มันก็ต้องมีวันที่ทำให้มันพิเศษกว่าวันสำคัญธรรมดาๆหน่อย
แต่ละปีของขวัญที่ให้กันกี่ชิ้นต่อกี่ชิ้นก็ไม่รู้ จนปีนี้ก็ไม่รู้จะซื้ออะไรให้แล้วมันวนแล้ววนอีก
เหมือนแต่ละปีเราก็โตขึ้นซื้อแต่ละอย่างตั้งแต่ของเล่นของตั้งโชว์,แหวน,กล้อง,กระเป๋า คือมันเยอะแยะมากมายจนกลายเป็นของธรรมดาที่ซื้อให้กันไปแล้ว แต่ที่สำคัญคือความผูกพันและก็อยากให้มันโตไปด้วยกันแบบนี้ทุกๆปีเลยนะ
ร้านอาหารก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรเพราะวันปกติเราก็กินอาหารนอกบ้านทุกเย็น
จะว่าไปเป็นแบบนี้ทุกๆปีตลอดไปมันก็ไม่แย่ซักเท่าไรนะ ^3^
เราไม่รู้หรอกนะว่านิยามคำว่าคู่ชีวิตแต่ละคนมันแตกต่างกันยังไงแต่สำหรับเรา
เราเชื่อนะว่าความหวานของทุกคู่มันจะจางลงไปตามกาลเวลา แต่สิ่งที่มากขึ้นทุกวันจนบางคู่ไม่รู้ตัวคือ “ความผูกพัน” มารู้ตัวอีกทีก็ผูกแน่นซะจนแกะไม่ออกซะละ ส่วนความรักก็ขอไม่พูดถึงมากเพราะความรักมันเป็นเหมือนความรู้สึกที่สมองมันสั่งงาน บางวันมันก็รู้สึกรักจนเอ่อล้นใจ บางวันมันก็รู้สึกอยากเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าไว้งั้น :P แต่ที่แยกกันไม่ขาดในหลายๆคู่ก็คือความผูกพันอยู่ดีนั่นแหละ ความผูกพันมันไม่ได้สร้างกันง่ายๆนะ นอกจากใช้เวลาน๊านนานแล้วยังต้องใช้ความรู้สึกที่คอยจูนหากันอยู่ทุกๆวินาทีอีกต่างหาก
มีกันและกันแบบนี้มันก็รู้สึกดีแล้วหละ
NJ Love u na krab


PS:
อยากให้ทุกๆคนคิดนะโดยเฉพาะสมัยนี้ เทคโนโลยีทำให้คนเรารู้จักกันง่าย หน่ายกันเร็วไม่เหมือนสมัยก่อนติดต่อกันยาก กว่าจะตัดกันขาดคิดหน้าคิดหลังคิดแล้วคิดอีก กว่าคนสองคนจะโคจรมาชนกันนี่ไม่ใช่ง่ายๆนะคนทั้งโลกไม่ใช่คนสองคนซะมะไหร่ แทนที่จะมองประโยชน์ของเทคโนโลยีที่ทำให้คนสองคนมีคอนแทคติดต่อกันตลอดเวลายามที่ต้องการกันและกัน แต่กลับใช้มันในทางที่แชร์ความรู้สึกดีกับคนอื่นอีกคนจนกลายเป็นปันหามือที่สาม ((เดี๋ยวๆนะเกี่ยวไรกับเราวะ 555 จบดีกว่าเดี๋ยวจะยาวกว่านี้)) อย่าปล่อยให้ความรักเป็นเส้นตรง เพราะเมื่อไรที่ถึงทางแยกมันจะเป็นช่วงเวลาแห่งการท้าทายให้ใครซักคนอยากลองแวะทางอื่นบ้าง
Happy Valentines Day นะครับ ^_^



Sunday, February 8, 2015

POMADE


หลังจากเทสตัวนั้นลองตัวนี้สุดท้ายมาลงเอยที่ 3 ตัว
ผิดคาดมากๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าค่ายของไทยจะตีค่ายของนอกอย่างฉลุ๋ย
เป็นการทดสอบส่วนตัวนะครับ ขึ้นอยู่กับเส้นผมแต่ละคนด้วย
ตัวเองเป็นคนผมเส้นเล็กมากและชี้สุดๆบวกกับขวัญที่มีอยู่ 3 อันบนกะบาล
เวลาจัดทรงทีนี้คือปวดหัวมากไม่รู้จะหมุนผมปัดไปทางไหนดี
ลองตามคำแนะนำหลายๆคนมาเรื่อยๆ





-Bona Fide = ถือว่าดีกลางๆ กลิ่นหอมบางๆแต่ปันหาโดยส่วนตัวคือมันเป็น Fiber ดังนั้นเวลาหวีจะทำให้มีเส้นใยของ Fiber ติดหวีมาด้วยเสมอ ระหว่างวันผมมีแยกจากกันบ้าง
(ใช้ตอนผมแห้ง)
-Murray = กลิ่นชวนย้อนยุคมากๆผมอยู่ทรงหวีได้ทั้งวันไม่กระจายแต่ล้างยากพอควรเลย (ล้างเอง4รอบหัวยังฝืดๆ-,,-) แต่ใครลงทุนซื้อน้ำยาล้างมาให้ล้างง่ายก็ไม่ว่ากันแต่เปลืองนะ
-Glamouroso - ค่ายคนไทยคุณภาพเกินตัวจริงๆ ตอนแรกคือใช้ Suavecito แต่เชื่อไหมว่ากลับไม่อยู่หัว พลังการจัดทรงไม่คงทนทั้งวันแต่ตัวนี้อยู่ได้ทั้งวันจริงๆ
-Iron fist สูตรใหม่ล่าสุด Strong fist ต่างจากสูตรเก่าสีฟ้าราวฟ้ากับเหวเลย ค่ายคนไทยเหมือนกันแต่คุณภาพโดนใจกว่า Layrite ซะอีกกลิ่นแรงไปนิดสงสัยผสมน้ำหอมมากไปแต่พลังการอยู่ต่อวันนี้คือทั้งวันจริงๆสระออกง่าย2น้ำสบายๆ

ก่อนสั่งมาลองพวกนี้สารภาพเลยว่าเคยพูดไว้เองว่าไม่อยากใช้ค่ายของไทยเพราะราคาไม่ต่างอะไรกับซื้อของนอกเลย ของนอกราคา 690 ของไทย 550-590 คืออีกแค่ 100 เดียวในใจก็คิดว่าก็เอาที่มัน Original ไปเลยดีกว่า แต่พอลองมาใช้ตามที่คนแนะนำมาหลายๆตัวกลายเป็นว่าแทบไม่แตกต่างกันเลยจริงๆอะอยู่ที่ความชอบกลิ่นมันซะมากกว่า แต่ที่แน่ๆค่ายไทยคุณภาพของสองยี่ห้อนี้ดีจริงๆดีกว่าที่คาดหวังไว้มากเสียดายที่ Iron fist ทำกลิ่นไม่โปร่งเหมือนพวก Suavecito ไม่งั้นหละแหล๋มเลย

แต่อย่างว่าแหละพวก Pomade หรือ Wax ต่างๆรวมถึงเจลใส่ผมของ Gatsby ไม่ว่าจะสูตรไทยหรือสูตรญี่ปุ่นต้องยอมรับว่าอยู่กับสภาพเส้นและทรงผมจริงๆ

ตอนนี้ยอมรับเลยว่าหลงรักพวก Pomade เพราะมันเป็นแว๊กซ์ขี้ผึ้งตั้งแต่ใช้มาไม่เคยหนังหัวแห้งหรือรังแคเลย แตกต่างจากพวก Gatsby มีส่วนผสมของสารที่ทำให้แข็งและอยู่ทรงแต่จะหวีระหว่างวันเพื่อจัดทรงไม่ได้ พอโดนแดดก็แผ่รังสีออกมาโดนหนังหัว คันบาง แห้งบ้าง รังแคบ้าง สารพัด Y_Y

Monday, September 15, 2014

SIAM PARK CITY 2014



ตั้งแต่เกิดมาในชีวิตได้มีโอกาสไปที่สวนสยามครั้งที่ 2 ในชีวิต
(ครั้งแรกเมื่อปี 2010) มากี่ครั้งกี่ครั้งก็ได้แต่เป็นคนถือของตามต๊อกๆ
ซื้อสายคาดเหมาเครื่องเล่นเข้านะ แต่เล่นอะไรไม่ได้ซักอย่าง

งวดนี้เอาวะเล่นบ้างละกัน เล่นไปไม่กี่อย่างเจออิ Spider ไปตัวเดียวถึงกับเงิบ
ลงมาเดินเป็นปูเสฉวนเชียว
นอกจากจะหมุนเป็นวงกลมแล้วมันยังหมุนรอบตัวเองอีกแหนะ

ภาพถ่ายอยู่เครื่องใครบ้างไม่รู้ยังไม่ได้รวบรวมมาลง
แต่ Video พอดีเอากล้องคล้ายๆ GoPro ไปเลยถ่ายมาได้เยอะ
ยังไม่ค่อยมีเวลาตัดงานเลยไม่เนียนใส่ Sound effect ไม่เยอะขออภัย

พอดีช่วงนี้ป่วยมา 2 วันติดไข้ขึ้นปวดหัวตัวร้อน
มีอาการคล้ายๆไข้หวัดใหญ่ หนักสมองมาก
เวลาเอียงหัวซ๊ายขวามีความรู้สึกสมองตัวเองเหมือนเต้าหู้ดึ๊งๆ
นั่งตัดวีดีโอไปจะหลับไปเพราะฤทธิ์ยา งั้นเอาไว้แค่นี้แหละ
ไว้รวบรวมรูปภาพได้อันไหนเดี๋ยวมา edit เพิ่มเอาครับ

ดูเป็น Video แก้ขัดแทนภาพไปก่อนนะ

หมายเหตุ พยายามที่จะอัพVideoขึ้น Socialcam มาสองวันละ
มันไม่ไปมันค้างอยู่ที่ 20% ตลอดไม่รู้เป็นอะไรเลยมาอัพลงทีนี่ไว้ก่อน

ดูวีดีโอคลิกที่นี่รูปภาพข้างล่างนี้ได้เลยครับ กดเลย!
ถ้าดูจากลิ้งค์ Facebook แนะนำให้กดที่ปุ่ม HD ที่คลิปด้วยจะได้ชัดๆ

 ดูคลิปที่ SIAM PARK 2014

หรือ จากลิ้งค์ SocialCam